facebook twitter

مشاوره ورزشی


  • پاسخ به سئوالات کاربران
  • ارائه برنامه تمرین و تغذیه
  • مشاوره تیمهای ورزشی
  • محاسبه آنلاین وضعیت بدنی و آمادگی جسمانی

ویژگی های عمومی اجرا هنگام یادگیری

تمایز اجرا و یادگیری
اجرا رفتار قابل مشاهده فرد است، وقتی فردی راه می رود و یا به توپی ضربه می زند، اجرای مهارت شخص دیده می شود. واژه اجرا در اینجا به معنای انجام دادن یک مهارت در زمان و موقعیت ویژه است. از طرف دیگر یادگیری قابل مشاهده نیست و باید از اجرای فرد استنباط شود. شما از بعضی رفتار دیگران متوجه حالت های درونی آنها می شوید. برای مثال وقتی شخصی می خندد و یا سرخ می شود می توانید پی ببرید که او شاد یا خجل است. بنابراین رفتار ظاهری فرد مبنایی برای استنباط وضعیت درونی وی می گردد. از طرف دیگر چون بنای کار ما بر استنباط استوار است، ممکن است این استنباط غلط باشد.
تعریف یادگیری از دیدگاه «کای»: تغییر در قابلیت فرد در اجرای یک مهارت که باید از پیشرفت نسبتا پایدار در اجرا استنباط شود و در نتیجه تمرین یا تجربه به دست می آید.
ویژگی های عمومی اجرا هنگام یادگیری:
هنگامی که مهارتی فرا گرفته می شود چهار ویژگی عمومی در اجرا قابل مشاهده است:
  • پیشرفت (Improvement) به مرور زمان با تمرین و ممارست اجرای فرد بهتر از گذشته می شود. باید توجه داشت که یادگیری منحصر به پیشرفت در یادگیری نیست. بدین معنا که ممکن است با تمرین اجرا بدتر شود و عادات غلط شکل گیرد. یا اینکه روند یادگیری آن قدر کند باشد که توسط ما قابل مشاهده نباشد.
  • همسانی (Consistency) با پیشرفت یادگیری اجرا همسان و یک دست تر می شود. در ابتدای یادگیری اجراهای فرد متغیر و بی ثبات است. اما در نهایت با بهبود یادگیری اجرای فرد همسان و با ثبات می شود. همچنین ویژگی های بارز و مهم مهارت باثبات می شوند. بدین معنا که در شرایط مختلف عاطفی و محیطی قادر به اجرای مهارت بوده و اجرا کمتر تحت تأثیر قرار می گیرد.
  • پایداری (Persistence) ویژگی دیگری که هنگام یادگیری مشاهده می شود افزایش میزان پایداری است. یعنی فرد هرقدر مهارت حرکتی را بهتر آموخته باشد اجرای وی مدت طولانی تری دوام می آورد. به عبارت دیگر پیشرفت فرد در یادگیری باید نسبتا پایدار باشد و در زمان های مختلف بعد از تمرین مهارت قابل یادآوری و فراخوانی باشد.
  • انطباق پذیری (Adaptability) یکی دیگر از ویژگی هایی که دلالت بر یادگیری می کند انطباق پذیری اجرا مهارت با زمینه های متنوع است. در واقع ما هیچگاه مهارتی را کاملا مشابه با گذشته اجرا نمی کنیم. در هر بار اجرا با توجه به شرایط روحی، عاطفی و محیطی اجرا با گذشته متفاوت خواهد بود. بنابراین اجرای موفقیت آمیز به تطابق پذیری با تغییرات محیطی و یا فردی وابسته است. میزان تطابق پذیری در اجرا به سطح مهارت بستگی دارد، هرقدر فرد مهارت بیشتری را کسب کرده باشد از قابلیت بیشتری در انطباق اجراهای خود با شرایط مختلف برخوردار است.