facebook twitter

مشاوره ورزشی


  • پاسخ به سئوالات کاربران
  • ارائه برنامه تمرین و تغذیه
  • مشاوره تیمهای ورزشی
  • محاسبه آنلاین وضعیت بدنی و آمادگی جسمانی

مراحل یادگیری

یکی از دقیق ترین اظهارات درباره مراحل یادگیری از سوی «وودراف» (Wood Rouf) ابراز شده است. وی برای یادگیری 6 مرحله در نظر گرفت که معتقد بود هر مرحله با سرعتی که منحصر به هر فرد است طی می شود. به عقیده وود راف سرعت یادگیری به استعداد فرد، ماهیت تکلیف و انگیزه وی بستگی دارد. 6 مرحله یادگیری ووف راف عبارتند است:
  1. انگیزش: این مرحله اولین و ضروری ترین مرحله از مراحل یادگیری است. انگیزش عبارت است از شرایطی ویژه که باعث می شود فرد برای فعالیت و ادامه آن رغبت داشته باشد.
  2. مرتبط شدن هدف و انگیزش: وقتی انگیزه در فرد به وجود آمد برای ارضاء آن دنبال هدفی خواهد گشت که آن هدف ممکن است ماهیتی فیزیولوژیک، اجتماعی، شخصی و ... داشته باشد.
  3. ایجاد تنش: وقتی فرد هدفی را برای خود برگزید که با آسانی قابل دست یابی نباشد موجب ایجاد تنش می شود که نیروی لازم برای ادامه تلاش و فعالیت را برای فرد فراهم می آورد.
  4. یافتن پاسخ مناسب: فرد برای رسیدن به هدف خود با گزینه های گوناگون مواجه است که از بین آنها باید مناسب ترین را انتخاب نماید، مثلا برای ارسال توپ فوتبال با انتخاب های مختلف با توجه به شرایط بازی موجه است. فرد هر قدر ماهر تر باشد بهترین تکنیک را برای انجام مهارت و دستیابی به هدف انتخاب خواهد کرد. این مرحله از مراحل یادگیری مهم است زیرا از اتلاف وقت و انرژی برای رسیدن به هدف جلوگیری می کند.
  5. تثبیت پاسخ: رسیدن به پاسخ درست با تمرین به دست می آید. معمولا رسیدن به پاسخ و تثبیت آن روندی کند و تدریجی است. یادگیری مهارتهای شنا، فوتبال، بدمینتون نمونه ای از پیشرفت تدریجی است.
  6. توقف رفتار نامناسب: پیشرفت در یادگیری و اجرای مهارت با حذف حرکات و رفتار های غیر ضروری ارتباط نزدیک دارد. برای مثال کودک در ابتدای یادگیری دویدن حرکات زایدی در دست و پا دارد که از کارآیی دویدن می کاهد و با افزایش مهارت کودک در دویدن حرکات اضافی دستها و پاهای وی نیز کم میشود.
برای توصیف مراحل مختلف یادگیری یک مهارت حرکتی متخصصان رفتار حرکتی به الگوی سه مرحله ای «فیتز و پوسنر، 1967» استناد می کنند. این مراحل عبارتند از:
  • مرحله کلامی ـ شناختی: در این مرحله تکلیف برای فراگیرنده کاملا تازه است بنابراین توانایی های کلامی و شناختی غلبه دارد. برای مثال فردی که می خواهد قایق رانی کند باید درباره محل ایستادن، طریقه نگه داشتن بادبان و حفظ تعادل تصمیمات زیادی بگیرد که منجر به سردرگمی وی می شود. دستورالعمل ها، نمایشها، استفاده از وسایل سمعی و بصری و سایر اطلاعات در این مرحله بسیار مفیدند. مربی برای آموزش می تواند از اطلاعات مهارت های فراگرفته شده قبلی استفاده نماید. سرعت و تغییرپذیری مهارت و یادگیری در این مرحله زیاد است. بعضی از فراگیرندگان در این مرحله زیاد با خود صحبت می نمایند که در ابتدای یادگیری مفید است اما در ادامه باید ترک شود زیرا به توجه بسیاری نیازمند است و از پردازش اعمال همزمان جلوگیری می کند.
  • مرحله حرکتی: در این مرحله تمرکز بر سازماندهی الگوهای حرکتی که برای ایجاد حرکت موثرند معطوف می شود. سطح مهارت نسبت به مرحله قبل افزایش یافته و اعتماد به نفس فراگیرنده بیشتر می شود.فراگیرنده راهبردهای لازم برای اجرای مهارت را می آموزد. مثلا بازیکن بدمینتون برنامه حرکتی لازم برای زدن ضربات سریع را تکوین می کند و ژیمناستی که حرکات تعادلی را اجرا می نماید نحوه پردازش بازخوردها را فرا می گیرد. در این مرحله ناهمسانی مهارت کاسته شده و کارآیی حرکات بالا می رود، از اینرو نیاز به خودگویی در اجرا کاهش می یابد.
  • مرحله خودکاری: فراگیرنده بعد از تمرین زیاد وارد مرحله خودکاری می شود. در این مرحله مهارت بصورت کل و نه بصورت اجزایی منفک بصورت غیرارادی و پشت سر هم اجرا می شود. مانند ژیمناستی که اجزای یک روتین را پشت سرهم، متوالی و بدون نیاز به توجه زیاد اجرا می کند. کاهش میزان نیاز به توجه به فرد امکان تمرکز بر روی جنبه های عالی تر مهارت مثل تاکتیک ها و راهبردهای بازی را می دهد. مثلا فوتبالیست به حرکات بازیکنان خودی و حریف توجه کرده و پاس مناسب را ارسال می نماید. خودگویی در این مرحله از بین می رود. اعتماد به نفس بیشتر می شود و قابلیت شناسایی خطاها تکامل می یابد. فراگیرنده در اجرای مهارت در شرایط و محیطهای مختلف متبحر می شود و از سوی دیگر سرعت پیشرفت فرد کاهش می یابد.