facebook twitter

مشاوره ورزشی


  • پاسخ به سئوالات کاربران
  • ارائه برنامه تمرین و تغذیه
  • مشاوره تیمهای ورزشی
  • محاسبه آنلاین وضعیت بدنی و آمادگی جسمانی

رشد اجتماعی دردوران بزرگسالی

سنین بزرگسالی معمولا همراه با کاهش میزان فعالیت های بدنی است. سه علت عمده برای کاهش مشارکت بزرگسالان در فعالیت های ورزشی ذکر می شود:
  • خروج از مدرسه و ورود به بازار کار
  • ازدواج و تعهدات خانوادگی
  • بچه دار شدن
بعد از اتمام مدرسه و دانشگاه فرد از گروه همسالان که دارای علایق یکسان هستند دور شده و مجبور است برای کسب درآمد به کاری تمام وقت مشغول شود. این عوامل از میزان مشارکت فرد در فعالیت های ورزشی می کاهد. ازدواج سبب می شود فرد به جنس مخالف خود متعهد شده و زمان بیشتری را در خانه و در کنار خانواده صرف نماید. بچه دار شدن نیز به سبب افزایش سطح تعهدات از سطح فعالیت های بدنی می کاهد، ولی ممکن است باعث افزایش شرکت در بازی های خانوادگی شود. بر اثر کاهش میزان مشارکت در فعالیت های ورزشی الگوی رشدی فرد سریعتر به سمت نزول و کاستی قابلیت های گوناگون جسمانی هدایت می شود.
یادگیری اجتماعی و پیری ستیزی
یادگیری اجتماعی، فراگیری رفتارهای جدید بر اساس الگوپذیری از افراد جامعه است. تصور غالب و رایج در جامعه از کهنسالان سبب می شود این گروه از افراد جامعه وادار به گوشه نشینی و بی تحرکی شوند و علی رغم تمایل کهنسالان برای ارتباط، آنها را منزوی می نماید. این برخورد تبعیض آمیز وابسته به سن افراد است و عوامل نژادی و جنسیتی در آن کمتر تأثیر می گذارند. این پدیده به «پیری ستیزی» معروف گردیده است.
سایر عوامل اجتماعی تأثیرگذار بر رشد حرکتی بزرگسالان
در دوران پیری سه عامل بر میزان مشارکت افراد در فعالیت های ورزشی و در نتیجه رشد حرکتی آنها تأثیر می گذارد:
  • مستقل شدن فرزندان و خارج شدن آنها از خانه
  • بازنشستگی
  • فوت همسر
هر یک از عوامل زیر می تواند تأثیر مثبت یا منفی بر میزان مشارکت ورزشی افراد پیر داشته باشد که بستگی به نوع نگرش فرد و جامعه به آن رویدادها دارد.
بعد از بازنشستگی عوامل زیر می تواند بعنوان عوامل جانبی بر میزان مشارکت و رشد حرکتی متأثر از آن تأثیر داشته باشد:
  1. درآمد: کاهش درآمد منجر به افزایش انزوا وضربه روحی به کهنسالان شده و از میزان مشارکت ورزشی آنها می کاهد.
  2. رفت و آمد: کاهش میزان درآمد بر میزان رفت وآمد و جابجایی کهنسالان اثر منفی دارد.
  3. سلامتی: کاهش سطح سلامتی در نتیجه کاهش تحرک و تغذیه ناکافی روی می دهد، که خود روی میزان مشارکت مؤثر است.
  4. تغذیه
اجتناب از چرخه تمرین ـ پیری
exercise-oldness cycle
با انجام تمرینات بدنی منظم و داشتن سبک زندگی فعال می توان از اثرات منفی چرخه تمرین ـ پیری اجتناب کرد. تحقیقات نشان میدهد انجام تمرینات منظم ورزشی از سوی کهنسالان سبب افزایش حجم و تون عضلانی، افزایش میزان هماهنگی حرکتی، افزایش تراکم بافت استخوانی می شود. این تغییرات مثبت منجر به اثرات روحی و روانی نیکو نیز می شود. بنابراین از میزان اضطراب و استرس شایع در کهنسالان می کاهد و عزت نفس آنها را افزایش می دهد.