facebook twitter

مشاوره ورزشی


  • پاسخ به سئوالات کاربران
  • ارائه برنامه تمرین و تغذیه
  • مشاوره تیمهای ورزشی
  • محاسبه آنلاین وضعیت بدنی و آمادگی جسمانی

تداخل ضمنی یا زمینه ای (Contextual interference)


تداخل ضمنی (زمینه ای)
برای اولین با بتیگ (Battig 1979) به تداخل زمینه ای اشاره کرد. این پدیده زمانی رخ می دهد که فرد چند مهارت مختلف اما مرتبط را تمرین می کند.
زمانیکه فرد یک مهارت را تمرین می کند تداخل ضمنی حداقل است. افراد سعی می نمایند که به گونه ای تمرین کنند که تداخل ضمنی کم باشد. اما نتایج تحقیقات نشان می دهد که تمرین در شرایط تداخل زمینه ای بالا به یادگیری و اجرای بهتری در آزمون یادداری وانتقال منجر می شود.

رویکرد تداخل ضمنی در طراحی تمرین
در پژوهشی توسط لی و مگیل (1983) آزمودنی هایی که بصورت تصادفی تمرین کرده بودند عملکردی مشابه گروه تمرین رشته ای (سریالی) داشتند (در تمرین رشته ای اجزای مهارت با ترتیبی مشخص به دنبال هم تمرین می شوند.) بدین معنی که در آزمونت انتقال و یادداری اجرایی بهتر از گروه تمرین مسدود داشتند.
به نظر می رسد انجام تمرین مسدود (اجرای یک نوع مهارت بصورت متوالی در یک جلسه تمرین) نوعی وابستگی به زمینه تمرین ایجاد می نماید که قابلیت فرد را برای سازگاری با زمینه جدید در آزمون انتقال دچار مشکل می سازد. نتایج تحقیقات در شرایط خارج از محیط آزمایشگاه سودمندی تمرین تصادفی با تداخل ضمنی را تأیید کرده است. همچنین این نوع تمرین برای مبتدیان و حرفه ای ها نیز سودمند بوده و اثر بخش گزارش شده است.
اثر نوع تغییر و مهارت در بروز تداخل ضمنی
بطور کلی نتایج تحقیقات نشان می دهد تمرین تصادفی چندین مهارت مشابه که الگوی هماهنگی مجزا و برنامه تعمیم یافته متفاوت دارند سبب بروز تداخل ضمنی می شود ولی تداخل زمینه ای در تمرین تصادفی مهارتهایی که دارای یک برنامه تعمیم یافته هستند وفقط در آماره ها با هم متفاوت اند دیده نمی شود. بنابراین آرایش تصادفی تمرین مهارتهای دارای برنامه حرکتی متفاوت می تواند در آزمون یادداری و انتقال اثربخش باشد. اما شرایطی نیز گزارش شده که خلاف این روند را نشان می دهد. از اینرو تحقیقات بیشتر برای روشن شدن موضوع ضروری است.
علت تداخل ضمنی
  • فرضیه بسط (Elaboration hypothesis): این فرضیه بدنبال اولین پژوهش درباره تداخل ضمنی از سوی شی و مورگان (1979) ارائه شد. این محققان معتقدند که تداخل ضمنی منجر به بسط بازنمایی حافظه مهارت می شود. بدین معنا که تمرین تصادفی چند مهارت مرتبط سبب شکل گیری حافظه ای برنامه حرکتی این مهارت به بصورت همزمان و فعال با هم می شود که این شرایط به بسط بازنمایی حافظه ای حرکت کمک می نماید.
  • فرضیه بازسازی طرح عمل (Action plan reconstruction hypothesis): این فرضیه توسط لی و مگیل (1985) ارائه شده است. بر اساس این فرضیه تمرین مهارتهای متفاوت بین تکرارهای یک مهارت سبب فراموشی الگوی حرکت اولیه و در نتیجه بازسازی طرح عمل آن می شود. بازسازیهای مجدد طرح عمل حین تمرین تصادفی سبب شکل گیری الگوی حرکتی باثبات و تطابق پذیر می شود. اما اجرای مسدود مهارتها منجر به فراخوانی طرح عملی می شود که در حافظه وجود داشته و نیاز به بازسازی مجدد آن نمی باشد. ازاینرو در شرایط تمرین به اجرای بهتر و درشرایط آزمون سبب افت اجرا می شود.